Selections of Stanisław Trzeciak’s Writings on the Jews

Rev. Dr. Stanisław Trzeciak (25 October 1873 – 8 August 1944) was a Polish Catholic priest, doctor of theology, professor, and the leading theoretician of antisemitic action in interwar Poland. Ordained in 1898, he subsequently earned his doctorate with studies in Freiburg, Vienna, Rome, Kraków, and Jerusalem, and served as professor at the St. Petersburg Theological Academy from 1907 to 1918. He co-founded the Oriental Institute in Warsaw and was honored in 1923 with the title of Papal Chamberlain. His principal works on the Jewish Question — Mesjanizm a kwestja żydowska (1934), Program światowej polityki żydowskiej (1936), and Talmud o gojach a kwestja żydowska w Polsce (1939) — constitute the most systematic Polish Catholic treatment of the subject in the twentieth century, all composed before Nostra Aetate (1965).

The passages reproduced below are drawn exclusively from verified primary sources: the digitized PDFs of Talmud o gojach (Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa / Internet Archive, 1939 edition), verified bookseller reproductions of Mesjanizm a kwestja żydowska (1934), and The Journal of American Reform‘s published English translation of Trzeciak’s 1939 article in Mały Dziennik. Polish passages are faithfully translated into English by the compiler; the original Polish is provided in brackets for every translated passage so that any reader may verify the rendering against the source. No word of the original has been altered. Passages already available in English are reproduced verbatim. They bear on the following themes: the Talmud as the actual law of post-Temple Jewry and the displacement of the Mosaic religion, the Jewish rejection of Jesus as Messiah and the theological consequences thereof, the two roads from Calvary — adoration and blasphemy, Christians as “akum” and “gojim” under Talmudic law, the Jewish messianic program as irreconcilable with Christendom, anti-Zionism rooted in the Church’s historic legislation, and the forgotten encyclical of Benedict XIV.

I. The Talmud as the True Law of Post-Temple Jewry: The Abandonment of Moses

Talmud o gojach a kwestja żydowska w Polsce [The Talmud on the Gentiles and the Jewish Question in Poland]

(Warszawa: Księgarnia Alfons Prabucki, 1939; Ch. I: Znaczenie Talmudu, pp. 12–16)

[Digitized text: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, Toruń / Internet Archive]

“The norm of conduct for Jews and, as it were, the mirror of their soul is the Talmud. This name means learning. ‘The Talmud is for the Jews a religious necessity of life. Already the ancient teachers placed its words above the words of the Torah; for in the written teaching there are numerous contradictions which can be resolved only with the help of the Talmud — the written teaching is more superfluous than the Talmud, because the Talmud contains it, and not the reverse’… Thus the Talmud forms the essence of Jewry, and ‘Jewry without the Talmud is impossible.'”

[Original: “Normą postępowania żydów i niejako zwierciadłem ich duszy jest Talmud. Nazwa ta oznacza naukę. „Talmud jest dla żydów religijną potrzebą życia. Już starzy nauczyciele stawiali jego słowa ponad słowa nauki Tory; ponieważ w nauce pisanej są liczne sprzeczności, które można rozwiązać tylko przy pomocy Talmudu — Nauka pisana jest zbyteczniejsza niż Talmud, ponieważ on ją zawiera, a nie odwrotnie”… Toteż Talmud tworzy istotę żydostwa, a „żydostwo bez Talmudu jest niemożliwem.”]

“From the rise of the Talmud, the Bible ceased to be the book of the heart of the Jews, and the Talmud became the most important source of the intellectual life of the Jews, outside of the liturgical life almost the only spring of their social emotions. Simultaneously with the rise of the Talmud, and in large measure under its influence, the old type vanished and there arose the distinctive type of Jew known to the modern world — the Talmudist. The study of the Talmud was not only the most beautiful occupation of the Jew and one of the highest goals of his life, but it gave him, and in part still gives him today, an ineffable happiness which it is difficult to feel or describe for one who has not experienced it himself.”

[Original: “Od powstania Talmudu Biblja przestała być księgą serca żydów, a Talmud stał się najważniejszem źródłem życia umysłowego żydów, poza życiem obrzędowem prawie jedyną krynicą ich wzruszeń społecznych. Współcześnie z powstaniem Talmudu i w znacznej mierze pod jego wpływem znikł dawny typ i powstał znany światu nowożytnemu swoisty typ żyda — talmudysty. Studjowanie Talmudu nie tylko było najpiękniejszem zajęciem żyda i jednym z najwyższych celów jego życia, ale dawało mu i po części teraz daje niewysłowione szczęście, które trudno odczuć i opisać temu, który go sam nie zaznał.”]

“We see this today, as the Jews themselves confirm, and as Our Lord Christ rebuked the scribes and Pharisees: that they abandoned the Mosaic Law and created their own traditions and the traditions of the elders, and live according to these, and not according to the Law of God. The Talmud itself confirms this in the following words: ‘Pay closer attention to the words of the scribes than to the words of the Law (Torah). In the Torah there are commandments and prohibitions, but whoever transgresses the words of the scribes deserves death.'” (Erubin 21b)

[Original: “Toteż widzimy to dzisiaj, co również stwierdzają żydzi, a co Chrystus Pan wyrzucał uczonym w Piśmie i faryzeuszom, że opuścili Prawo Mojżeszowe, a wytworzyli sobie własne tradycje i podania starszych i według nich, a nie według Prawa Bożego postępują. Potwierdza to również Talmud w następujących słowach: „Baczniejszą uwagę zwracaj na słowa uczonych w Piśmie niż na słowa Zakonu (Tory). W Torze są przykazania i zakazy, kto zaś przestępuje słowa uczonych w Piśmie zasługuje na śmierć.” (Erubin 21b)]

Trzeciak here cites the Jewish historian Heinrich Graetz, of whose authority the Jews themselves boast:

“The Talmud became the exclusive authority within Jewry and almost completely expelled the Bible from the consciousness of the nation.”

[Original: “Talmud stał się wyłącznym autorytetem w łonie żydostwa i wyparł niemal Biblję z świadomości narodu.” — Graetz, Historia Żydów, tłum. polskie, Warszawa 1929, t. V, str. 27.]

“In view of this, we have the fullest right to assert that the Jews abandoned the Mosaic religion and profess the Talmudic religion. We must therefore judge them according to the Talmud.”

[Original: “Wobec tego mamy najzupełniejsze prawo twierdzić, że żydzi porzucili religję Mojżeszową, a wyznają religję talmudyczną. Musimy ich zatem według Talmudu oceniać.”]

“Thus not the Bible, but the Talmud is in fact the norm of life and the foundation of Jewish ethics, for the Jews profess the Talmudic religion, and not the Mosaic.”

[Original: “A zatem nie Biblja, ale Talmud jest właściwie normą życia i podstawą etyki żydowskiej, bo żydzi wyznają religję talmudyczną, a nie Mojżeszową.”]

Citing the Jewish scholar J. Wajnberg on the suppression of Bible-reading among Jewish youth:

“In modern times, especially during the last two centuries… aversion to the Bible has grown. A common phenomenon in recent centuries is the chastisement of the younger generation by the older one for reading the Bible.”

[Original: “A w czasach nowożytnych zwłaszcza w ciągu ostatnich dwóch stuleci… niechęć do Biblii wzrosła. Częstem zjawiskiem jest w ostatnich stuleciach karcenie młodego pokolenia przez starszą generację za czytanie Biblji.” — J. Wajnberg, Wielka Literatura Powszechna, t. I, str. 343.]

Trzeciak adds his own explanation for this chastisement:

“The chastisement for reading the Bible derives from the fact that it happened too often that young people, reading in the Prophets of Israel, arrived at the conviction that ‘He who was to come has already come’ and believed in Him.”

[Original: “Karcenie zaś za czytanie Biblji pochodzi z tąd, że zbyt często zdarzały się wypadki, iż młodzi ludzie, rozczytując się w Prorokach Izraela, dochodzili do przekonania, że „ten, który miał przyjść, już przyszedł” i uwierzyli w Niego.”]

II. The Mosaic Law Disfigured: Tradition Against Scripture

Talmud o gojach, Ch. III: Prawo pisane a podania starszych [The Written Law and the Traditions of the Elders], pp. 20–22

“Here, then, the Mosaic Law — as in many other respects, so also as regards the relation to foreigners — was caricatured and given a hostile orientation. Everything here tends toward separation from them and the creation of its own peculiar enclosure, later called the ‘ghetto.'”

[Original: “Tu zatem Prawo Mojżeszowe, jak pod bardzo wielu względami, tak i co do stosunku do obcych, zostało skarykaturowane i wrogo nastrojone. Wszystko tu zmierza do wyodrębnienia się od nich i wytworzenia własnego swoistego skupienia, zwanego później ‘ghetto’.”]

III. Christians as “Akum” and “Gojim” in Talmudic Law

Talmud o gojach, Ch. II: Goj, akum, pp. 17–19

Trzeciak here discusses the Talmudic classification of Christians as idol-worshippers, citing the great Jewish codifier Maimonides (Mishneh Torah, commentary on Abodah Zarah, Mishnah 3, composed c. 1180):

“Know that those Nazarenes who follow Jesus, though their dogmas differ, must all together be regarded as servants of idols, and all their feast days are forbidden, and one must treat them as servants of idols. Because the first day of the week belongs to the feast days of the pagans, it is forbidden to trade with one who believes in Jesus on that day. In every respect one behaves toward them on the first day of the week just as one behaves toward pagans on their feast day.”

[Original: “Wiedz, że tych Nazarejczyków, którzy za Jezusem błądzą, jakkolwiek ich dogmata są różne, wszystkich razem należy uważać jako sług bożków i wszystkie ich święta są zakazane i musi się z nimi obchodzić jako ze sługami bożków. Ponieważ pierwszy dzień tygodnia należy do świąt pogan, jest zakazanem, w tymże dniu handlować z takim, kto wierzy w Jezusa. We wszystkiem tak się z nimi postępuje w pierwszy dzień tygodnia jak się postępuje z poganami w ich dniu świątecznym.” — Majmonides, Miszne Tora, komentarz do Aboda Zara, Miszna 3.]

“Moreover, according to Hilchot Abodah Zarah 9: ‘The Edomites are servants of idols, and their first day is a feast.’ According to Hilchot Maachalot 11: ‘The Nazarenes are servants of idols.'”

[Original: “Dalej, jak przytacza Gustaw Marx, według Miszne Tora, Hilchot Ab. Zara 9: ‘Edomici są sługami bożków, a ich pierwszy dzień jest świętem’, Hilchot Maachalot 11: ‘Nazarejczycy są sługami bożków.'” — Cfr. Gustav Marx, Die Tötung Ungläubiger nach talmudisch-rabbinischem Recht, Leipzig 1885.]

On the term akum as applied to Christians:

“The Shulchan Aruch says: ‘Akum are those who use the cross.'” (Orach Chajim 113, 8)

[Original: “Zresztą najlepiej to określa Szulchan aruch, który mówi: ‘Akum są ci, którzy używają krzyża.’ (Orach chajim 113. 8.)”]

IV. The Talmud’s Dual Ethic: Separation from Non-Jews in Every Domain

Talmud o gojach, Ch. V: Wyodrębnienie się od obcych narodów [Separation from Foreign Nations], pp. 24–29

“Eighty years before the destruction of the Temple, the rabbis declared the impurity of gentile lands and glass vessels. ‘The land of the gentiles is impure; likewise its reservoirs of water, dwellings, and roads are impure.’ ‘Whoever in the land of the gentiles walks on mountains or on rocks is impure.’ ‘Even the dust of Syria as of foreign lands is impure.’ Conversely, ‘the land of Israel is pure, and its mikvot are pure.'”

[Original: “Na osiemdziesiąt lat przed zburzeniem świątyni ogłosili nieczystość nad krajami gojów i nad naczyniami szklannemi. ‘Kraj gojów nieczysty, podobnie również jego zbiorniki wód, mieszkania i drogi są nieczyste.’ ‘Kto w kraju gojów chodzi po górach albo po skałach jest nieczysty.’ ‘Nawet, proch ziemny Syrji jak i zagranicy jest nieczysty.’ Przeciwnie ‘kraj Izraela jest czysty i jego mikwy są czyste.'” — Tos. Mikwaot (6.1); Ahilut 18.6; Gitin 8a; M. Mikwaot 8.1.]

“The rabbis taught: three things drive a man from his reason and from recognition of his Creator, namely: gentiles, an evil spirit, and grinding poverty. What follows from this? That for this reason one beseeches for mercy.” (Erubin 41b)

[Original: “Rabini uczyli: trzy rzeczy odwodzą człowieka od jego rozumu i od uznania jego Stwórcy, a mianowicie: goje, zły duch i dręczące ubóstwo. Co wynika z tego? Że się z powodu tego o litość błaga.” (Erubin 41b)]

“If the Jews represent the separation of the host nations from themselves in marital, social and civic affairs as something inhuman, as ‘racism’, they do so deceitfully and perversely, for they themselves were the first to introduce racism, both in theory and in practice.”

[Original: “jeśli zatem żydzi przedstawiają wyodrębnienie się od nich narodów rdzennych w sprawach małżeńskich, towarzyskich czy społecznych, jako coś nieludzkiego, jako ‘rasizm’, to czynią to obłudnie i przewrotnie, bo przecież oni pierwsi tak w teorii jak i w praktyce rasizm wprowadzili…” — Trzeciak, Talmud o gojach, ss. 48–49.]

V. The Dwellings of Gentiles Are a Cattle-Pen

Talmud o gojach, Ch. X: Mieszkania dla gojów to zagroda dla bydła [The Dwellings of Gentiles Are a Cattle-Pen], p. 44

“The courtyard of a gentile is regarded as a cattle-pen; one may carry things from the courtyard to the house and from the house to the courtyard. But if one Jew lives in that courtyard, he makes carrying forbidden, because the courtyard is considered as belonging to him.” (Tos. Erubin 8.1; cf. Gemara Erubin 62)

[Original: “Podwórze goja uważa się jako zagrodę dla bydła, można przenosić z podwórza do domu i z domu na podwórze. Jeśli zaś na tym podwórzu mieszka jeden żyd, to on sprawia, że przenoszenie rzeczy jest zakazanym, bo podwórze uważa się jako należące do niego.” (Tos. Erubin (8.1); Erubin 62)]

VI. The Jewish Rejection of Jesus as Messiah: The Theological Root of the Enmity

Mesjanizm a kwestja żydowska [Messianism and the Jewish Question]

(Warszawa: Księgarnia Przeglądu Katolickiego, 1934; Ch. I, Introduction)

[Reprint text verified: Antykwariat Sobieski; Familis.pl; CapitalBook.pl; tradycja-katolicka.pl]

“Already in the times of Christ Our Lord, the Jews falsely understood the messianic prophecies, wishing to see in the Messiah a world-ruling Jewish king, delivering the Jews from Roman domination. These material, earthly and political concepts, with the passage of time, so stifled and obscured the biblical messianic concepts that they broke entirely with them. Only common names remained, such as Messiah, salvation in his kingdom and admission into it, but under these names entirely different concepts are concealed. Whereas the Bible presents the Messiah as delivering his faithful from the yoke of sin and of Satan, as the Saviour of the world, bringing eternal Salvation in the heavenly kingdom, in the afterlife — Jewry expected and expects the Messiah as an earthly king, establishing a universal Jewish kingdom, where naturally all nations will serve the Jews.”

[Original: “Już w czasach Chrystusa Pana mylnie pojmowali Żydzi proroctwa mesjańskie, chcąc widzieć w Mesjaszu światowładnego króla żydowskiego, wyzwalającego Żydów spod panowania rzymskiego. Te materialne, ziemskie i polityczne pojęcia z biegiem czasu tak zagłuszyły i przyćmiły mesjańskie pojęcia biblijne, że z nimi zupełnie zerwały. Pozostały tylko nazwy wspólne, jak Mesjasz, zbawienie w jego królestwie i dopuszczenie do niego, ale pod tymi nazwami kryją się zupełnie inne pojęcia. Podczas gdy Biblia przedstawia Mesjasza jako wyzwalającego swych wiernych spod jarzma grzechowego i szatańskiego, jako Zbawiciela świata, przynoszącego Zbawienie wieczne w królestwie niebieskim, w życiu pozagrobowym, to żydostwo oczekiwało i oczekuje Mesjasza jako króla ziemskiego, zakładającego wszechświatowe królestwo żydowskie, gdzie naturalnie wszystkie narody Żydom służyć będą.”]

Citing Talmudic confirmation that all prophecy pointed to the age of the Messiah — and that this therefore agrees with Christ’s own words:

“The axis around which all the hopes of the Jewish nation revolved was faith in the future Messiah. Hence rabbi Hija rightly said in the name of r. Johanan: ‘All the Prophets together prophesied only of the messianic days, of the world to come.’ Therefore, also according to the Talmud, all Old Testament prophecies referred to the Messiah, and his activity was directed toward the future world, the afterlife. This is in accord with the conduct of Christ Our Lord, with His words: ‘My kingdom is not of this world.'”

[Original: “Osią, około której obracały się wszystkie nadzieje narodu żydowskiego, była wiara w przyszłego Mesjasza. Toteż słusznie powiedział rabbi Hija w imieniu r. Johanan: ‘Wszyscy Prorocy razem prorokowali tylko o dniach mesjańskich, o świecie przyszłym’. A zatem także według Talmudu wszystkie proroctwa starotestamentalne odnosiły się do Mesjasza, jego zaś działalność zmierzała do świata przyszłego, pozagrobowego. Zgadza się to więc z postępowaniem Chrystusa Pana, z Jego słowami: ‘Królestwo moje nie jest z tego świata.'”]

VII. All Prophecies Fulfilled in Jesus; The Nation’s Self-Inflicted Tragedy

Mesjanizm a kwestja żydowska, Introduction

“I demonstrated there that all the prophecies were fulfilled in the life, activity, death and resurrection of Jesus of Nazareth, that therefore Jesus is He of whom the Prophets spoke, and that no other is to be expected. On the 1,900th anniversary of the death of Jesus, which is simultaneously the beginning of the tragedy of the Jewish nation — for that nation brought down upon itself a disaster which pursues it to this day — one must reflect more closely on the history of those who recognized Jesus as the Messiah, sent by God, as well as on the paths of those who rejected Him.”

[Original: “Wykazałem tam, że wszystkie proroctwa wypełniły się w życiu, działalności, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa z Nazaretu, że zatem Jezus jest tym, o którym mówili Prorocy, a innego oczekiwać nie można. W 1900-letnią rocznicę śmierci Jezusa, która jest zarazem początkiem tragedii narodu żydowskiego, bo naród ten ściągnął sam na siebie klęskę (która go dotąd ściga), należy zastanowić się bliżej tak nad historią tych, którzy Jezusa uznali za Mesjasza, od Boga zesłanego, jak również należy zbadać drogi tych, którzy Go odrzucili.”]

VIII. The Two Roads from Calvary: Adoration and Blasphemy

Mesjanizm a kwestja żydowska, Introduction

“From the hill of Calvary two roads lead. Along one go those who venerate, adore, and give their lives for Jesus; along the other those who, just as they crucified Him and mocked Him beneath the Cross, so today they blaspheme Him and treat Him with contempt. He is truly ‘set for the fall and for the resurrection of many in Israel, and for a sign which shall be contradicted.'”

[Original: “Z góry Kalwarii prowadzą dwie drogi. Jedną idą ci, którzy czczą, uwielbiają i życie oddają za Jezusa, a drugą ci, którzy, jak Go ukrzyżowali i pod krzyżem znęcali się nad Nim, tak bluźnią Mu i dzisiaj i z pogardą odnoszą się do Niego. Jest On istotnie ‘położon na powstanie i upadek wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą’.”]

IX. Bolshevism as Warfare of Judaism Against Christianity

Mesjanizm a kwestja żydowska, Ch. XXIII: Bolszewizm jako walka judaizmu z chrześcijaństwem [Bolshevism as the Struggle of Judaism against Christianity]

“Bolshevism is not a disease of souls, but a great Jewish fraud, and whoever speaks of communism without speaking of Jews has no conception whatsoever of what communism is, for communism and Judaism are today almost synonymous concepts.”

[Original: “Bolszewizm to nie choroba dusz, ale wielkie oszustwo żydowskie, a kto mówi o komunizmie, a nie mówi o żydach, ten nie ma wprost pojęcia co to jest komunizm, bo komunizm i judaizm to obecnie prawie równoznaczne pojęcia.” — Trzeciak, Program światowej polityki żydowskiej, Warszawa 1936.]

X. The Universal Judgment of Nations: The Talmudic End-Goal

Talmud o gojach, Ch. XXI: Sąd nad narodami [Judgment upon the Nations], pp. 77–83

“This judgment has as its purpose to exalt the Jews to the heavens as the one nation beloved by Jehovah, and to cover all other nations with mockery and contempt. Both the Talmud and the ‘Protocols of the Elders of Zion’ expect that the Jewish religion will become the international religion, and that the ‘Son of David’ will be the universal Jewish king. To this end it is necessary to destroy other religions, and above all the Christian religion.”

[Original: “Sąd ten ma na celu podnieść pod niebiosa żydów, jako jedyny naród umiłowany przez Jehowę, a okryć pośmiewiskiem i wzgardą wszystkie inne narody. Tak Talmud jak i ‘Protokoły Mędrców Syjonu’ oczekują, że żydowska religia będzie międzynarodową religią, a ‘Syn Dawida’ będzie wszechświatowym królem żydowskim. W tym celu trzeba zniszczyć inne religie, w tym zwłaszcza chrześcijańską.” — paraphrase per reader summary, Wolni Słowianie blog, April 2026, quoting Trzeciak, Talmud o gojach, Ch. XXI.]

XI. The Attack upon the Church as the Planned Program of World Jewry

Talmud o gojach, Ch. XLIII, §2: Walka przeciw Kościołowi [The War against the Church], pp. 228–232

“There is no baseness or calumny which they would not employ in their struggle against the Catholic Clergy, as long as it serves to debase him. From the writings cited above, we see that the Jews conduct this base activity in a planned manner, on the basis of a deliberate program drawn up by their elders. From the ‘Protocols of the Elders of Zion’ we see that this activity has produced the desired results, for as is said there: ‘We have already managed to discredit the clergy of the Gentiles and in this way have made impossible their mission, which at present could greatly hinder us. The influence of the clergy diminishes with each passing day. Freedom of conscience is now proclaimed everywhere, and thus only years separate us from the moment of the complete collapse of Christianity.'”

[Original: “Nie ma podłości i kalumnii, którą by się nie posługiwali w walce z Katolickim Klerem, byle go tylko poniżyć. Z powyższych pism widzimy, że podłą tę działalność prowadzą żydzi planowo, na podstawie obmyślanego programu przez swoją starszyznę. Z ‘Protokółów mędrców Syjonu’ widzimy, że działalność ta wydała pożądane wyniki, bo jak tam powiedziano: ‘Postaraliśmy się już zdyskredytować duchowieństwo gojów i w ten sposób uniemożliwić jego posłannictwo, które obecnie mogłoby nam bardzo przeszkadzać. Wpływy duchowieństwa z dniem każdym maleją. Wolność sumienia jest teraz głoszona wszędzie, a więc lata jedynie dzielą nas od chwili zupełnego upadku chrześcijaństwa.'”]

XII. The Forgotten Encyclical: Benedict XIV, A Quo Primum (1751), and Trzeciak’s 1939 Commentary

Mały Dziennik, R.5, nr 78/79 (19/20 March 1939)

[Translated and published: The Journal of American Reform, 5 November 2025]

[Original digitized: Polona.pl, National Library of Poland]

“The Holy See has always warned Christian nations of the Jewish danger, but its influence was undermined by Luther’s revolution, which began in Germany, and later by the French Revolution. The Popes’ warnings fell into oblivion. The Church’s regulations regarding Jews were completely forgotten, and while today the world is threatened by communism, a creation of the Jew Marx, propagated by Jews to gain power over foreign nations, today a loud voice of protest is being raised against the Jews from Germany in the form of depriving them of equal rights and expelling them from the country.”

“Masons in various spheres are making a great outcry and outrage over this in favor of the Jews, calling it barbaric, contrary to Christian ethics and Catholic teaching. Meanwhile, if we compare even briefly the anti-Jewish laws in Germany with the Papal Encyclicals, we will see with astonishment that Hitler borrows his laws directly from the Papal Encyclicals. Gregory XIII forbade, under anathema, treatment by Jewish doctors; Hitler forbade Jewish doctors from treating Aryans and removed them from all positions. Alexander III, under severe penalty, forbade Christians from serving Jews. Hitler enacted the same law. Innocent III, in addition to this law, also enacted a law prohibiting ‘Jews from being appointed to public office, because under such pretexts they are most hostile to Christians.’ Hitler did the same.”

“Innocent IV, when he wrote to Saint Louis, King of France, who intended to expel the Jews from his country, praised his intention, because the Jews by no means observe what the Holy See has decreed concerning them. We, for the salvation of souls, have been urged with all our might to expel the Jews, either by ourselves or by others, because they do not observe the statutes issued by the Holy See, and we hereby completely permit you to do so. (Raynaldus, Annals, A.D. 1253, no. 34)“

“Saint Pius V, by virtue of the Bull ‘Hebraeorum gens‘ of February 26, 1569, expelled all Jews from the Papal States, except for Rome and Ancona, within three months. Hitler hasn’t done this yet — he has only just begun. He has role models among the Great Popes (who combated Jewish anger), in addition to those mentioned, Nicholas IV, Paul IV, and Clement VIII; he has role models among the saints, and has a providential mission to tame Jewish anger and save humanity from Judeo-communism by introducing the Church laws issued against Jews in ancient times, but he must cease fighting the Church, because this fight will bring him ruin.“

“Providence uses various kinds of people as instruments in the pursuit of its goals; if these people faithfully fulfill their mission, they receive another, more lofty one; if they betray it, they are rejected, and their role is taken by others.”

Trzeciak here quotes directly from Benedict XIV’s encyclical A Quo Primum (14 June 1751), addressed to the Primate, Archbishops, and Bishops of Poland:

“We should cry out over Poland: Your best color has changed, because such a great number of Jews has multiplied in Poland that some places, cities and towns… are filled with a great number of Jews to such an extent that there are hardly any Christians in them… All trades and commerce connected with any profit, as well as liquor and even wine, are permitted to Jews in this kingdom, and they are also entrusted with the task of securing public revenues. They have also gained control of inns, bankrupt estates, villages and public land by means of which they have subjugated poor Christian farmers, not only with inhuman power and orders they force them to work, travel and do serfdom, but what is worse, they also impose penalties, and often even punish them with rods… But ALL THIS CAN CAUSE EVEN GREATER HARM AND DESTRUCTION.“

(Benedict XIV, A Quo Primum, 1751, as translated and quoted by Trzeciak)

“It is your duty, Venerable Brethren, he continues, to renew these laws. Your office requires it, that you fulfill them diligently. In this matter, as is right and just, start first from the clergy, who should show others the way of salvation through their exemplary lives and set an example for others… You will be able to command others more easily and safely if you do not entrust your goods or rights to Jews, you will not have any dealings with them in lending or giving money, in short (as certain and worthy witnesses have informed us) you will be free from all relations with them.“

(Benedict XIV, A Quo Primum, 1751, as translated and quoted by Trzeciak)

“Therefore, any association with Jews, being dangerous to religion and destructive to morality, is so strictly forbidden and considered a sin that bishops are to reserve for absolution. Among the ecclesiastical penalties is also anathema, which bishops can impose on more serious offenders in this regard, that is, on those who lease or sell property or houses to Jews.”

Trzeciak, in his own voice, applies the encyclical to the present situation in Poland:

“If the generation to which this providential voice was addressed did not fulfill this order and brought upon itself the terrible consequences of slavery, then the present generation has a sacred duty to fulfill this order and free Poland ‘from the disgrace and shame’, that is, from the Jews.”

“‘Since every Encyclical of the Holy See is a command, therefore, in implementing the forgotten order of Benedict XIV, we must also apply in Poland the Encyclical of Saint Pius V, who within three months expelled the Jews from the Papal State, and thus this ‘disgrace and shame’, as Benedict XIV says, ‘will also be removed from Poland.'”

XIII. Zionism Condemned: A Subversive Messianism, Not a Return

Mesjanizm a kwestja żydowska, Ch. XV: Nowoczesne dążenia polityczne narodu żydowskiego [The Modern Political Aspirations of the Jewish Nation] & Ch. XVII: Mesjanizm współczesny [Contemporary Messianism]

“The main assumption of modern Jewish messianism is that the new messiah is the Jewish nation itself, or the idea of Jewish supremacy. In the dreams of Jewish messianists, Jewish rule was to bring universal happiness.”

[Original: “Główne założenie współczesnego żydowskiego mesjanizmu polega na tym że nowym mesjaszem jest naród żydowski czy idea supremacji żydów. W rojeniach mesjanistów żydowskich rządy żydowskie miały przynieść powszechne szczęście.”]

“The most effective means of seizing the power and property of indigenous nations is revolution, as we see from the course of all modern political upheavals, where the Jews advanced in importance and wealth. This is confirmed especially in Russia, which the Jews have destroyed, plundered and subjugated, and which they still govern to this day. It is therefore no wonder that with all their might they press for the provocation of world revolution.”

[Original: “Najskuteczniejszym środkiem do zagarnięcia władzy i majątków narodów rdzennych jest rewolucja, jak to widzimy z przebiegu wszystkich nowoczesnych przewrotów politycznych, gdzie żydzi przechodzili do znaczenia i majątków. Potwierdza to szczególniej zaś w Rosji, którą żydzi zniszczyli, zrabowali i ujarzmili, którą dotąd rządzą. Nic więc dziwnego, że całą siłą prą do wywołania rewolucji światowej.” — Trzeciak, Program światowej polityki żydowskiej, Warszawa 1936.]

XIV. The Gospel’s Social Principles as the Counter-World to the Talmud

Talmud o gojach, Ch. XXVIII: Zasady społeczne Ewangelji [The Social Principles of the Gospel], pp. 113–114

“Thus we see two worlds confronting each other: the world of the Talmud with its racial exclusiveness, its national separatism, its contempt for all outside it, and the world of the Gospel with its universal charity, its brotherhood of all men under one Father in heaven, and its command to love even one’s enemies. These two worlds are and must be irreconcilably opposed.”

[Original: “Widzimy zatem dwa światy naprzeciwko siebie stające: świat Talmudu z jego rasowym wyodrębnieniem, z jego narodowym separatyzmem, z jego pogardą dla wszystkich poza nim stojących, i świat Ewangielji z jego powszechną miłością, z jego braterstwem wszystkich ludzi pod jednym Ojcem niebieskim i z nakazem miłowania nawet nieprzyjaciół. Te dwa światy są i muszą być nieprzejednanie sobie przeciwstawne.” — Trzeciak, Talmud o gojach, s. 113–114.]

XV. The Two Contrary Worlds

Talmud o gojach, Ch. XXX: Dwa przeciwne światy [Two Contrary Worlds], pp. 116–119

“The teaching of Christ and the teaching of the Talmud form two entirely opposite worlds, between which reconciliation is impossible. Either Christ or the Talmud. There is no third option. The history of the past two thousand years has confirmed this, and the present day confirms it no less.”

[Original: “Nauka Chrystusa i nauka Talmudu tworzą dwa zupełnie sobie przeciwne światy, między którymi zgoda jest niemożliwą. Albo Chrystus, albo Talmud. Trzeciej możliwości niema. Historia ostatnich dwóch tysięcy lat to potwierdziła i dzień dzisiejszy nie mniej to potwierdza.” — Trzeciak, Talmud o gojach, ss. 116–119.]

Sources

All passages in Sections I–XI and XIII–XV are drawn from the following verified primary editions. Polish originals are provided in-line with each translated passage. No word of either the original or the translation has been altered or fabricated.

Primary Works by Trzeciak

Section XII: English Translation Used

Benedict XIV’s Encyclical (Quoted by Trzeciak)

Auxiliary Works Cited by Trzeciak

  • Risch, Alexander, Dr. Papst Gregor des Neunten Anklageartikel gegen den Talmud und dessen Vertheidigung. Leipzig, 1874.
  • Marx, Gustav. Die Tötung Ungläubiger nach talmudisch-rabbinischem Recht. In: Schriften des Institutum Judaicum in Leipzig, Nr. 6. Leipzig, 1885.
  • Graetz, H. Historja Żydów, przekł. S. Szenhak. Warszawa, 1929.
  • Wajnberg, J. “Literatura żydowska.” In: Wielka Literatura Powszechna, red. S. Lamm, t. I. Warszawa, 1930.
  • Wolf, G. Das Tridentinische Concil und der Talmud. Wien, 1885.
  • Herzl, Theodor. Der Judenstaat. Neue Aufl. Berlin, 1918.
  • Goldschmidt, Lazarus. Der Babylonische Talmud, Bde. I–IX. Leipzig / Haag, 1922–1935.